Rozdział 02 z 05 · Zwykły Człowiek · Praca i ambicja

Zwykły Człowiek w pracy: zespół i kierunek kariery

Zwykły Człowiek to współpracownik, na którym opiera się każdy zespół. Zamiast stanowiska dostaje rolę oparcia.

6 min czytaniaZaktualizowano Archetyp · Zwykły CzłowiekCień · Niewidzialny
Zwykły Człowiek w życiu · rozdziałów: 5
01Związki 02Kariera 03Przyjaźnie 04Rozwój 05Cień w działaniu

Zwykły Człowiek to współpracownik, dzięki któremu zespół działa. Nie najbardziej widoczny, nie najbardziej odznaczony, ale osoba, której niezawodność i ciepło tworzą warunki, w których mogą zabłysnąć bardziej efektowne pomysły innych.

01Wzorzec

Jak to działa w praktyce

01 Styl pracy Zwykły Człowiek w pracy jest niezawodny, nastawiony na współpracę i naprawdę dobry w relacyjnej stronie życia zawodowego. Nie próbuje się wyróżnić. Próbuje coś wnieść. Robi to, co mówi, że zrobi. Dobrze się z nim pracuje w tym sensie, że nie tworzy tarć między ludźmi i zauważa, kiedy inni potrzebują wsparcia. Często jest spoiwem zespołu: osobą, która trzyma razem tkankę społeczną w sposób widoczny dopiero wtedy, gdy odchodzi. Trudno mu w środowiskach, w których awans wymaga widoczności, bo wysuwanie się naprzód nie przychodzi mu naturalnie.
02 Środowiska, w których się sprawdza Organizacje społeczne, praca zespołowa w każdej dziedzinie, role wymagające trwałej niezawodności, a nie indywidualnego geniuszu, zarządzanie projektami, role wsparcia, które są naprawdę doceniane, środowiska z silną kulturą zespołową. Dobrze radzi sobie wszędzie tam, gdzie nagradza się bycie prawdziwym kolegą i gdzie docenia się wkład ludzki, a nie tylko wynik. Dobrze mu też w rolach łączących go ze wspólnotą, z którą się identyfikuje: samorząd lokalny, organizacje sąsiedzkie, szkoły, zespoły ochrony zdrowia. Co go wyniszcza: wysoce konkurencyjne środowiska, w których społeczna strona pracy jest uznawana za nieistotną.
03 Pułapki kariery Zwykły Człowiek może pozostać niewidzialny w karierze, odmawiając upomnienia się o to, na co zasłużył. Umniejsza swój wkład. Nie prosi o awans. Pozwala bardziej asertywnym współpracownikom przypisywać sobie zasługi, które do niego należą, nie ze słabości, ale z głębokiego dyskomfortu wobec wyróżniania się. Cień Niewidzialnego w pracy to Zwykły Człowiek, który tak dobrze nauczył się nie rzucać w oczy, że organizacja naprawdę nie wie, ile wniósł, a decyzje zapadają bez niego, bo nikt nie pomyślał, by zapytać.
Dobrze mi idzie bycie częścią czegoś. Uczę się, że bycie częścią czegoś znaczy też bycie kimś w tym czymś.
02W praktyce

Co Zwykły Człowiek wnosi do zespołu

→ Niezawodność, na której inni zaczynają polegać, nie do końca ją doceniając
→ Ciepło, które zmniejsza tarcia między ludźmi i utrzymuje zespół w działaniu
→ Dotrzymywanie zobowiązań, które bardziej widoczni koledzy czasem pomijają
→ Włączanie: zauważa, kto zostaje pominięty, i coś z tym robi
→ Spokój pod presją, który nie wymaga zarządzania
→ Szczere zainteresowanie współpracownikami jako ludźmi, a nie zasobami zawodowymi
→ Zaufanie zbudowane z miesięcy konsekwentnych, drobnych działań
03Obie strony
✦

Co wnosisz

→ Niezawodność, na której inni polegają, nie zauważając tego
→ Ciepło, które chroni zespół przed rozpadem
→ Dotrzymywanie tego, o czym bardziej widoczni zapomnieli
→ Zauważanie, kto zostaje pominięty, i reagowanie
✦

Co cię kosztuje

→ Wkład umniejszany tak długo, aż nikt go nie widzi
→ Podwyżka i rola, o które nigdy się nie prosiło
→ Opinia zamieniona w pytanie, zanim padła na spotkaniu
→ Oceny, w których jesteś „osobą niezawodną”, a nigdy liderem
04Zestawienia

Z kim Zwykły Człowiek pracuje najlepiej

✦ Współpracownik Opiekun Najbardziej naturalne Dwoje ludzi, którzy dzielą ciężar bez proszenia i zauważają, gdy drugie jest zmęczone. Odprężające i trochę niebezpieczne, bo żadne nie powie, gdy zespół się sypie, ani nie poprosi o nic w zamian. ✦ Kolega z zespołu Bohater Stabilizujące Bohater bierze trudne zadanie, a Zwykły Człowiek utrzymuje resztę w ruchu, i Bohater, co niezwykłe, mówi „dziękuję”. Działa, gdy Zwykły Człowiek pozwala Bohaterowi popchnąć się ku roli, o którą nigdy by nie poprosił. ✦ Przełożony Mag Zwodniczo łatwe Mag dostrzega potencjał Zwykłego Człowieka i układa dla niego okazje, co wydaje się byciem zauważonym, dopóki nie zaczyna przypominać przesuwania. Działa, gdy Zwykły Człowiek pyta o plan, a Mag go wyjawia. ✦ Współpracownik Buntownik Najtrudniejsze Buntownik głośno mówi to, co Zwykły Człowiek złagodził, a Zwykły Człowiek odbiera to jako lekkomyślność. Buntownik jest też jedynym współpracownikiem, który powie Zwykłemu Człowiekowi, żeby przestał oddawać zasługi. Działa, gdy Zwykły Człowiek raz pożyczy od Buntownika odwagi, by mówić głośno.
05Co pomaga

Co naprawdę zmienia ten wzorzec

→ Powiedz jedną opinię bez łagodzenia Na następnym spotkaniu wyraź jedno zdanie jako stwierdzenie, a nie pytanie. Bez „może”, bez „mogę się mylić”. Potem przestań mówić. Zespół przyjmie to jako zwykły wkład, którym było.
→ Przypisz sobie jedną zasługę Gdy przełożony dziękuje zespołowi za coś, co było twoją pracą, powiedz: to było moje i cieszę się, że się udało. Będzie to jak wejście w światło. To jedno zdanie i tak buduje się pozycję.
→ Poproś o rolę, zanim nabierzesz pewności Powiedz przełożonemu, wprost, że chcesz następnego kroku, zanim poczujesz gotowość. Zwykły Człowiek czeka, aż zostanie zauważony, a nikt nie patrzy. Prośba sprawia, że stajesz się dość widoczny, by być branym pod uwagę.
→ Najpierw zapisz, co naprawdę myślisz Przed spotkaniem zapisz swoją prawdziwą opinię w jednej linijce. Potem porównaj ją z tym, co padło z twoich ust. Różnica to łagodzenie, a widzenie jej co tydzień jest sposobem, by ją zamknąć.

Nic z tego nie wymaga od Zwykłego Człowieka, by przestał być osobą, na której opiera się zespół. Wymaga, by pozwolił zespołowi zobaczyć, na kim się opiera.

06Gdy cień przejmuje stery

Niewidzialny w pracy

Gdy Niewidzialny przejmuje stery, opinia jest łagodzona, zanim spotkanie się skończy, zasługa zostaje na stole, zanim ktokolwiek zdąży przypisać ją do nazwiska, a Zwykły Człowiek zgadza się, że głośniejszy kolega zasłużył na awans. Przełożeni mówią o nim „solidny pracownik”, a tak mówi się o kimś, kogo nikt nie bierze pod uwagę przy awansie. Po latach najbardziej kompetentna osoba na piętrze nadal jest tą, o której nikt nie pomyślał, a gdy w końcu odchodzi, mija kilka tygodni, zanim ktoś zauważy, w którym tygodniu to się stało.

Poznaj pełny cień - Niewidzialny ›
07Pytania

Najczęstsze pytania

Jakie zawody pasują do archetypu Zwykłego Człowieka?

Praca, w której stałość jest zadaniem, a jednostką jest zespół: role projektowe i operacyjne, organizacje społeczne, wsparcie i koordynacja, każda dziedzina, w której trwała niezawodność liczy się bardziej niż indywidualny geniusz. Wspólny mianownik to grupa, do której się należy, i wkład, który się kumuluje.

Dlaczego Zwykły Człowiek jest pomijany przy awansach?

Bo awans idzie za widocznością, a Zwykły Człowiek latami dbał o to, by nic nie dało się przypisać jego nazwisku: opinia złagodzona, zasługa przekazana dalej, rola, o którą nigdy nie poprosił. Jego praca jest postrzegana jako praca zespołu. Przypisanie sobie jednej zasługi i poproszenie o krok zmienia to szybciej niż jakikolwiek dodatkowy wysiłek.

Czy Zwykły Człowiek jest dobrym szefem?

Takim, któremu się ufa: zespół czuje się włączony, tarcia są małe, nikt nie zostaje pominięty. Słabością jest trudna decyzja i wyraźne stanowisko. Szef Zwykły Człowiek potrafi utrzymywać spokój dłużej, niż potrzebna była decyzja. Najlepsi uczą się wyrażać zdanie, podejmować decyzję i godzić się z tym, że kilka osób będzie niezadowolonych.

Czy Zwykły Człowiek to twój archetyp?

Wypełnij darmowy test i odkryj swój archetyp, swój cień oraz to, co naprawdę tobą kieruje.

Wypełnij darmowy test ›