Anarchista w pracy
Każda procedura to biurokracja. Każdy szef to wróg.
Anarchista bywa najzdolniejszą osobą w pokoju i pierwszą, która wychodzi. Widzi, co jest zepsute, szybciej niż ktokolwiek, i o tym mówi. Przez jakiś czas czyni go to cennym.
Potem sprzeciw przestaje dotyczyć jakiejkolwiek konkretnej decyzji. Zaczyna dotyczyć tego, że decyzje w ogóle podejmuje ktoś inny. Praca cierpi, relacje kwaśnieją, a wyjście, nagłe, dramatyczne i ostateczne, wydaje się uczciwością.
Jak pętla działa w pracy
CV opowiada tę historię: mocne starty, krótkie pobyty i inny powód każdego wyjścia.
Jak to wygląda
- →Traktowanie każdej procedury jak zniewagi
- →Konflikty z szefami, niezależnie od tego, kim są
- →Nagłe odchodzenie z pracy, często więcej niż raz
- →Racja co do problemów i niemożność ich naprawienia w ramach systemu
- →Opisywanie każdego dawnego miejsca pracy jako zepsutego
Dlaczego władza to uruchamia
Stosunek Anarchisty do władzy ukształtowali zwykle wcześnie ludzie, którzy używali jej źle. Zasady przychodziły bez uzasadnienia, a posłuszeństwo nagradzano ponad rozsądek. Odmowa stała się jedyną dostępną formą godności.
W pracy ten sam odruch włącza się przy każdej strukturze, także przy użytecznych. Rozsądna procedura i arbitralna wyglądają tak samo: decyduje ktoś inny, więc Anarchista odpowiada na obie tak samo.
Co naprawdę pomaga
- 01
Wybieraj, z którymi zasadami walczyć
Wybierz dwie lub trzy rocznie, które naprawdę się liczą. Sprzeciwianie się wszystkiemu zamienia Anarchistę w szum; sprzeciw zgłaszany rzadko sprawia, że trudno go zignorować.
- 02
Wynegocjuj autonomię na wstępie
W pierwszych tygodniach zapytaj, co jest do twojej decyzji. Ustalone wcześnie to styl pracy; żądane w szóstym miesiącu to konflikt.
- 03
Nigdy nie składaj wypowiedzenia esemesem
Prześpij się z każdym wypowiedzeniem i najpierw porozmawiaj z kimś spoza pracy. Większość wyjść Anarchisty zapada podczas jednego złego popołudnia.
- 04
Szukaj pracy z prawdziwą niezależnością
Freelance, badania, zespoły w początkowej fazie i dziennikarstwo śledcze nagradzają ten sam instynkt, który sztywna hierarchia karze.
Trzy pytania na dłużej
- 01Której zasadzie opierasz się w tym tygodniu i czy rzeczywiście jest zła?
- 02Przy ostatnim rzuceniu pracy: chodziło o odejście czy o to, żeby ktoś cię wreszcie wysłuchał?
- 03Gdzie możesz mieć więcej kontroli bez odchodzenia?
Najczęstsze pytania
Dlaczego wciąż rzucam pracę?
U Anarchisty praca staje się nie do zniesienia, gdy jej struktura zaczyna wydawać się trwała. Rzucenie przywraca poczucie kontroli, dlatego ulga przychodzi przed żalem.
Czy Anarchista to zły pracownik?
Wcale nie. Często jest najostrzejszym krytykiem w organizacji. Problem w tym, że krytyka przestaje odróżniać to, co zepsute, od tego, co po prostu nie jest jego decyzją.
Jakie zawody pasują osobie z cieniem Anarchisty?
Role z dużą autonomią i jasnymi wynikami: praca niezależna, badania, dziennikarstwo, startupy w początkowej fazie i prace, w których kwestionowanie status quo jest zadaniem.
Czym się to różni od Buntownika w pracy?
Buntownik opiera się konkretnym ograniczeniom i potrafi pracować w systemie, który je szanuje. Anarchista opiera się samemu systemowi.
Czy Anarchista jest twoim cieniem?
Wypełnij darmowy test, aby odkryć swój archetyp i schemat cienia, który cicho działa pod jego powierzchnią.
Wypełnij darmowy test ›